PLASTIC, EEN ZEGEN OF EEN RAMP ?

In 1924 schonk een Vlaming, Leo Baekelandt, zijn naam aan bakeliet, de eerste kunststof. Baekelandt wordt algemeen aanvaard als de vader van plastic. Hoe is plastic plots de ecologische volksvijand nummer 1 geworden? De oorzaak ligt in zee. Het klopt dat redelijk veel plastic in de oceanen drijft en dat we daar al was het maar uit voorzorg best iets mogen aan doen.
Toch even de ecologische voordelen van plastic opsommen: het vervangt stoffen die anders uit organische materialen zouden moeten gehaald worden, het is goedkoop en milieuvriendelijk te produceren, het houdt producten vers die anders snel bij het afval zouden belanden en het is duurzaam. Juist deze laatste eigenschap geeft plastic zijn slechte naam: vele kunststoffen verdwijnen niet vanzelf.

Echter het meest hallucinante aspect van de huidige antiplasticcampagne schuilt in wat nooit vermeld wordt op de webstekken van Bond Beter Leefmilieu of Meiplasticvrij, in de persmededelingen van staatssecretaris De Backer of in de doemtijdingen in onze pers: het plastic in zee komt helemaal niet van ons.  Meer dan 90 percent van het plasticafval dat in zee wordt geloosd, is afkomstig van 10 rivieren. 8 daarvan bevinden zich in Azië, 2 in Afrika. De rivier is daar voor de mensen wat de vuilkar voor ons is. Omdat in alle westerse landen gesofisticeerde en strenge methodes voor afvalverwerking bestaan, is ons aandeel in de “plastic soep” verwaarloosbaar klein en al zeker niet het gevolg van de plastic zakjes, roerstokjes en drinkrietjes die men ons wil ontzeggen.

Voor pers en politiek is het zoveel gemakkelijker om de westerling een schuldgevoel aan te praten over zijn schaamteloos consumptiegedrag dan de derdewereld ter verantwoording te roepen. Er komen weer bewustmakingscampagnes, regeltjes en taksen op ons af.  Niettegenstaande  Vlamingen tot de beste sorteerders van Europa behoren, kost het opruimen van het “zwerfvuil”, vnl. PET flessen en metalen blikjes, langs autostrades, op parkings, na festivals of wielerkoersen de Vlaamse belastingbetaler jaarlijks veel geld. De bedoeling van het Statiegeldsysteem (SGS), DE oplossing volgens de EU (goed voor eigen kas), is dat die plastic en metalen verpakkingen terug worden ingeleverd in de supermarkten. Maar de kost voor de handelaars, die verplicht moeten toetreden tot de Statiegeldalliantie (SGA), zal wellicht doorgerekend worden aan de klant. Trouwens in die landen waar het systeem bestaat is na de invoering het zwerfvuil slechts tijdelijk en gedeeltelijk verminderd.
Waarom een duur en log statiegeldsysteem op poten zetten, terwijl de PMD zak perfect functioneert? Even terzijde, de Nederlandse sponsor van de SGA, is toevallig een producent van inzamelautomaten voor verpakkingen met statiegeld.

U, beste lezer, hebt het al door. Het Vlaams Belang is geen voorstander van dit SGS. Ja er is een probleem met plastic, ja er is een probleem met zwerfvuil dat “verloren” gaat, ja zowel de overheid als de producenten moeten zoeken naar alternatieven (glas ipv plastic). Maar in de eerste plaats dienen we zelf ons gedrag in vraag te stellen. Vlaanderen, Aartselaar is ons nest en dat willen we proper zien.

Rita Ceulemans

 

 

Misschien bent u ook geïnteresseerd in ...