Aartselaar voor Fair Trade Gemeente.

Aartselaar voor Fair Trade Gemeente.

Dit is de titel van het vier bladzijden tellende uitneembare dossier van ons gemeentelijk infoblad van oktober 2015. De gemeente Aartselaar is goed op weg om Fair Trade gemeente te worden. Een gemotiveerde trekkersgroep met leden van verschillende verenigingen, raden, organisaties en burgers zette zich de voorbije maanden al hard in om de titel te behalen.

De scholen menen het. 100 kleuters op bezoek in de Wereldwinkel. Op 24, 25 maart en 19 mei werd aan de 3de kleuterklassen van Parochiale Kleuterschool en de Blokkendoos duidelijk gemaakt waarom de producten van de Wereldwinkel “fair trade” worden genoemd. Op 27 mei en18 juni maakten de leerlingen van het zesde leerjaar van Cade en de Blokkendoos in de klas kennis met het begrip “eerlijke handel”.

Waarom wil een gemeente zo noodzakelijk Fairtrade gemeente worden? Waarom worden kinderen vanuit het onderwijs  doordrongen van de “Fairtrade” gedachte? Solidariteit, eerlijk en goedbedoeld, met minderbedeelden is een mooie deugd.

De keerzijde van de medaille wordt echter zelden belicht. Wie van onze burgers weet waar Fairtrade voor staat? Welke ideeën gaan er schuil achter de handel en slogans van Wereldwinkels, Oxfam en Max Havelaar?

Oxfam werd oorspronkelijk opgericht in Engeland als hulporganisatie voor de hongerlijdende bevolking van Griekenland, dat in 1942 door Duitsland bezet was. Intussen is deze organisatie geëvolueerd naar een coöperatieve vennootschap, “Oxfam Fairtrade cv”, die samenwerkt met commerciële giganten als Colruyt, Carrefour, Delhaize. Deze vennootschap staat in voor het importeren, verwerken en vermarkten van de Oxfam producten. De firma nam meteen directeuren in dienst die voorheen bij IBM hadden gewerkt, mensen van FNAC en WATCO. Tevens 27 vaste personeelsleden.

Oxfam Fairtrade heeft in zijn statuten voorzien dat winst wordt uitgekeerd aan de aandeelhouders, in dit geval aan bevriende kapitaalverstrekkers zoals Wereldwinkels zelf, 11.11.11…

Oxfam Fairtrade sloot het boekjaar 2009-2010 af met een winst van 205.939 euro. Belastingen 0,0 euro. In het boekjaar 2010-2011 was de winst 132.712 euro. Hierop werd 355 euro belasting betaald ofwel 0,27 percent.

Concreet verwijt het FAN (Financieel Actie Netwerk), bestaande uit de vakbonden en groeperingen zoals Oxfam Solidariteit, aan bedrijven belastingen te ontduiken via fiscale spitstechnologie, notionele intrestaftrek … Maar Oxfam Fairtrade maakt dus zelf gretig gebruik van technieken om de belastbare winst te drukken, de notionele intrest in het bijzonder.

Bovendien blijkt het magische toverwoord “solidariteit” ver te zoeken bij Oxfam Fairtrade daar de belangrijkste opdracht van het Algemeen Management ” nog steeds is te zorgen voor een verhoogde rendabiliteit, ondanks de heersende financiële crisis en de gestegen grondprijzen.” Winstbejag primeert boven de verloning van de producent, en dit op kosten van de solidaire koffiedrinker.

Net als het ACW lijkt ook Oxfam te leven bij hun eeuwige mantra: “Luister naar mijn woorden, maar kijk niet naar mijn daden.”

Jaarlijks wordt in het gemeentelijk infoblad gratis reclame gemaakt voor de Fairtrade beweging. Mogelijk zetten ons gemeentebestuur, onze scholen en verenigingen zich met goede bedoelingen in voor Fairtrade. Zijn onze besturen zich echter wel bewust van het feit dat Oxfam- Wereldwinkels grote winsten maakt op de kap van de arme boeren in het Zuiden, de vrijwilligers, de naïeve consumenten en onze locale koffiebranders?

Fairtrade is reeds lang geïnfiltreerd door groen-links en geëvolueerd naar een kapitalistische organisatie. De verpakking mag onschuldig lijken, de inhoud is wel degelijk ideologisch geladen, zoals op de webstek van Oxfam-Wereldwinkels te lezen is.

Wat met de arme boeren in het Zuiden? Zij hebben recht op een beter leven. De organisatie verplicht echter de boeren die onder contract werken aan monocultuur te doen, één bepaald product te verbouwen. Dit is nadelig voor de plaatselijke landbouw. Bovendien geraken de “vrije” boeren hun producten niet meer kwijt. De wet van vraag en aanbod is zoek en werkt marktverstorend. Terwijl de ene koffieboer iets meer verdient (meestal het strikte minimum) wordt de andere armer.

Wie durft zich na het lezen van deze tekst nog scharen achter de slogan “Ja, ik ben Fairtradefan”? Ik niet!!

Wie een “eerlijk” alternatief zoekt om solidair te zijn met minderbedeelden in de Derde Wereld kan terecht bij de organisatie “Volk in Nood” vzw. Zij werken uitsluitend met vrijwilligers. Winst 0,0!

Misschien bent u ook geïnteresseerd in ...